پوشش دیفیوزر برای چراغ های نوار LED: بهترین انتخاب ها

 

چراغ های نواری LEDبدون پوشش دیفیوزر یک محصول خام و ناتمام است که به عنوان یک راه حل روشنایی ظاهر می شود. دیودهای منفرد مانند نقاط خشمگین به شما خیره می شوند، پرتوهای متمرکز آنها از هر سطح کمی براق در اتاق منعکس می شود. با این حال، وارد هر فروم نورپردازی شوید و خواهید دید که مردم واقعاً در مورد اینکه آیا دیفیوزرها اصلاً اهمیت دارند یا خیر سردرگم هستند. آنها انجام می دهند. پوشش‌های دیفیوزر،-آرایه‌های LED منبع را به خطوط نورانی منسجم تبدیل می‌کنند-تفاوت بین "من چند LED نصب کردم" و "من این نور را طراحی کردم."

آنچه همه در مورد انتقال اشتباه می کنند

برگه‌های مشخصات، درصدهای انتقال را دوست دارند. "95% انتقال نور!" آنها فریاد می زنند، انگار که آن عدد به معنای چیزی بدون زمینه است.

در اینجا تفکیک واقعی است که تولید کنندگان روی بسته چاپ نمی کنند:

روکش های شفاف/شفاف در حدود 93 تا 95 درصد ضریب عبور قرار می گیرند. تبریک می گویم، شما یک سپر گرد و غبار نصب کرده اید. انتشار صفر اتفاق می افتد. هر نقطه LED کاملاً قابل مشاهده است، که کل هدف را شکست می دهد، مگر اینکه نوارهایی را اجرا کنید که هیچ کس هرگز به آنها نگاه نخواهد کرد.

پوشش های مات بسته به سازنده و ضخامت، حدود 75-90٪ فرود می آیند. نقاط داغ نرم می شوند اما ناپدید نمی شوند. من حداقل ده‌ها روکش مات را از تامین‌کنندگان مختلف آزمایش کرده‌ام و واریانس واقعاً تکان‌دهنده است - برخی به سختی منظره را مه‌آلود می‌کنند، برخی دیگر در واقع به عملکرد شیری نزدیک می‌شوند.

عقیق/سفید شیری جایی است که همه چیز جالب می شود. بیشتر آنها در حدود 65 تا 75 درصد انتقال می‌رسند، اما من شاهد بوده‌ام که فرمول‌های ممتاز به 80 درصد رسیده‌اند و در عین حال انتشار قانونی را حفظ می‌کنند. مواد ارزان‌تر به 50 تا 55 درصد کاهش می‌یابد و نوار روشن شما را به چیزی شبیه یک چراغ قوه در حال مرگ تبدیل می‌کند.

عدد انتقال چیزی در مورد کیفیت انتشار به شما نمی گوید. یک پوشش عبوری 75 درصد می تواند تقریباً شفاف با یخ زدگی جزئی یا به درستی مات با پراکندگی نور واقعی باشد. دو محصول کاملا متفاوت، مشخصات یکسان.

وضعیت پلی کربنات در مقابل اکریلیک

 

هر دومین پست انجمن این سوال را می پرسد. هیچ کس پاسخ مستقیمی نمی دهد.

پلی کربنات بر مقاومت در برابر ضربه پیروز می شود. ما 250 برابر قوی تر از شیشه صحبت می کنیم، که تا زمانی که شاهد شکستن یک دیفیوزر اکریلیک از یک پیچ گوشتی افتاده باشید، پوچ به نظر می رسد. رایانه شخصی با خراش‌های{3}}سوء استفاده از نصب، ضربه‌های تصادفی، خشونت عمومی واقعیت مقابله می‌کند. برای هر چیزی که در زیر سطح چشم نصب شده و ممکن است اشیا با فیکسچر تماس پیدا کنند، پلی کربنات اختیاری نیست.

اکریلیک در اپتیک برنده می شود. حدود 92 درصد انتقال نور در مقابل پلی کربنات 88 درصد است. چهار درصد زیاد به نظر نمی رسد. در طول یک دوی 10 متری، تفاوت بین "روشن" و "به طور قابل توجهی کم نورتر" است. اکریلیک همچنین در برابر تخریب اشعه ماوراء بنفش بهتر مقاومت می کند، که بیش از آنچه مردم تصور می کنند اهمیت دارد.

اما در اینجا چیزی است که مقالات مقایسه مواد هرگز به آن اشاره نمی کنند: اکثر پخش کننده های کانال LED ارزان قیمت از هیچ کدام ساخته نمی شوند. آنها PVC هستند. و زرد پی وی سی. به مدت 18 ماه استفاده مداوم از آن فرصت دهید تا پوشش سفید شیری شما این رنگ کرم بیمارگونه ایجاد کند که فریاد "نصب ارزان" می دهد. زرد شدن به طور چشمگیری با گرما تسریع می یابد که نوارهای LED کاملاً تولید می کنند.

قبل از خرید مواد خود را بررسی کنید. اگر لیست PC یا PMMA را مشخص نکرده است، PVC را فرض کنید و برای جایگزینی برنامه ریزی کنید.

کانال های عمیق نصب های من را تغییر دادند

سال‌ها را صرف مبارزه با پروفیل‌های کم‌عمق برای رسیدن به نور یکنواخت از نوارهای LED/m 60 گذراند. فیزیک به سادگی همکاری نمی کند.

قاعده ای که در واقع کار می کند: فاصله دیفیوزر از سطح LED باید از فاصله بین دیودهای جداگانه بیشتر باشد. با سرعت 60 LED در هر متر، دیودها تقریباً 16.7 میلی متر از هم فاصله دارند. کانال های کم عمق استاندارد شاید 7-8 میلی متر عمق را فراهم می کنند. ریاضی ریاضی نیست

پروفیل های عمیق ارتفاع داخلی را به 15-20 میلی متر می رساند. ناگهان همان نوار LED/m 60 خروجی واقعاً صافی را از طریق یک پوشش شیری استاندارد تولید می کند. حق بیمه برای اکستروژن های عمیق بلافاصله در کیفیت بصری هزینه می شود.

یک گرفتاری که کسی به آن اشاره نمی کند. کانال‌های عمیق با پخش‌کننده‌های مسطح نور بیشتری را از دست می‌دهند-آزمایش مستقل تقریباً 36٪ کاهش روشنایی را در مقایسه با نوارهای در معرض نور نشان می‌دهد. کانال های کم عمق حدود 22 درصد از دست دادن را ایجاد می کنند. شما در حال معامله لومن برای یکنواختی هستید. اینکه آیا این تجارت منطقی است یا نه کاملاً به کاربرد بستگی دارد.

برای روشنایی کار در جایی که خروجی خام اهمیت دارد، کانال های کم عمق با نوارهای{0}}چگالی بالا. برای اجرای لهجه قابل مشاهده در جایی که ظاهر اهمیت دارد، کانال های عمیق با پوشش های منحنی. اختلاط این اولویت‌ها، تأسیسات به خطر افتاده را ایجاد می‌کند که در هر دو هدف شکست می‌خورند.

Cover Shapes

 

دیفیوزرهای تخت با دیواره های کانال همسطح می شوند. نمایه تمیز، کار را انجام می دهد، نشان دهنده حدود 80 درصد چیزی است که با کیت های کانال بودجه ارسال می شود.

پوشش های منحنی به سمت بیرون خم می شوند و فاصله بیشتری بین LED ها و سطح انتشار ایجاد می کنند. برخی از تولیدکنندگان برچسب "بدون لک" را می زنند که بازاریابی است اما کاملاً نادرست نیست-شکاف هوای اضافی به طور چشمگیری یکنواختی را بهبود می بخشد. بخش راس ضخیم شده روی پوشش های منحنی با کیفیت، با افزایش پراکندگی در روشن ترین نقطه، مزیت نوری واقعی را اضافه می کند.

طرح های چادردار یا قله دار به شکل مثلث به سمت بالا پیش می روند. نمای جانبی-به طور قابل توجهی بهبود می یابد. نور در زوایای وسیع تری پخش می شود. من تقریباً 35٪ کاهش روشنایی را با روکش های چادری در مقابل 56٪ با طرح های منحنی بدون لکه با تراکم نوار معادل اندازه گیری کرده ام.

تست سریع من روی هر دیفیوزر جدید اجرا می‌کنم: یک نوار LED/m 60 را با روشنایی 50 درصد روشن کنید و نقاط داغ را از چندین زوایای مختلف جستجو کنید. دیفیوزرهای تخت از کیت های ارزان قیمت تقریباً همیشه نقطه گذاری را در زوایای دید خاصی نشان می دهند. پوشش های منحنی با کیفیت این را به طور کامل از بین می برند.

مشکل کانال سیاه

آلومینیوم آنودایز مشکی وقتی برق خاموش است به طور عینی بهتر به نظر می رسد. تمیز، مدرن، در برابر سطوح تیره ناپدید می شود. من جذابیت را درک می کنم.

سپس روشن می‌شوید و متوجه می‌شوید که فضای داخلی مشکی تقریباً 22 درصد بیشتر از آلومینیوم خالی نور جذب می‌کند. برخی آزمایش‌ها نشان می‌دهند که کانال‌های سیاه باعث کاهش 58 درصدی روشنایی کل در مقایسه با 36 درصد برای معادل‌های نقره‌ای می‌شوند.

این یک خطای گرد کردن نیست. نواری که 800 لومن در هر متر در یک کانال نقره ای تولید می کند در محفظه مشکی یکسان به تقریباً 560 لومن کاهش می یابد. شما اساساً به دلیل اولویت زیبایی شناختی، نورپردازی خود را با دو کلاس خروجی کاهش داده اید.

مگر اینکه ظاهر در طول روز مطلقاً به سخت‌افزار مشکی نیاز داشته باشد-و حتی پس از آن، سؤال کنید که آیا کسی واقعاً متوجه رنگ کانال وقتی بالای سطح چشم است-به رنگ نقره‌ای می‌چسبد یا خیر. فضای داخلی بازتابنده به جای تبدیل آن به گرمای هدر رفته، نور را به سمت دیفیوزر منعکس می کند.

خرابی‌های نصب که شاهد آن بوده‌ام

پشت چسب 3M روی نوارهای با کیفیت خوب کار می کند. پس چرا نصب همه در نهایت افت می کند؟

آلودگی. هر پرس انگشتی، روغن های پوست را بر روی سطح نصب یا خود چسب رسوب می دهد. سه ماه بعد از چرخه حرارتی، آن پیوند آلوده از بین می رود. جاذبه برنده است.

ایزوپروپیل الکل را روی سطح نصب پاک کنید. بگذارید واقعاً خشک شود-نه "خشک به نظر برسد"، در واقع تبخیر شده است. پشت چسب را فقط هنگام جدا کردن از لبه ها بمالید. نظم اولیه ای که هیچ کس از آن پیروی نمی کند زیرا همه ما عجله داریم.

کانال های آلومینیومی با تغییر وظیفه چسب این مشکل را برطرف می کنند. برای تمیز کردن داخلی آلومینیومی، پایه‌های کانال از طریق پیچ یا گیره، میله‌ها را نوار کنید. چسب فقط باید در شرایط کنترل شده زنده بماند، نه هر سطح سقف بافتی که در محیط نصب واقعی وجود دارد.

آستین های سیلیکونی برای منحنی ها

اکستروژن های آلومینیومی سنتی خم نمی شوند. توقف کامل شما محدود به دویدن های مستقیم با گوشه های میتر هستید، و دعا می کنید که مفاصل به قدری نزدیک باشند که ناپیوستگی های آشکاری ایجاد نکنند.

لوله های پخش کننده سیلیکونی یک شبه نصب های منحنی را تغییر دادند. این ماده در اطراف لبه‌های شعاع می‌پیچد، از جزئیات معماری نامنظم پیروی می‌کند، و زیبایی{1}}لوله نئونی پیوسته را بدون نیاز به آلومینیوم ماشینکاری شده دقیق ایجاد می‌کند.

اما نقاط ضعف واقعی هستند.

اتلاف گرما به طور قابل توجهی آسیب می بیند. کانال های آلومینیومی به عنوان هیت سینک غیرفعال عمل می کنند و انرژی حرارتی را به دور از اتصالات LED هدایت می کنند. سیلیکون اساساً مدیریت حرارتی صفر را ارائه می دهد. برای هر چیزی بیش از 10-12 وات بر متر، این یک نگرانی طول عمر است.

قرار گرفتن در معرض UV باعث زرد شدن سریعتر از پلی کربنات سفت و سخت می شود. تاسیسات در فضای باز در معرض نور مستقیم خورشید ممکن است در عرض 18 تا 24 ماه تخریب قابل توجهی داشته باشند.

قیمت گذاری 2 تا 3 برابر بیشتر از طول کانال های آلومینیومی معادل است.

برای کارهای معماری دائمی با هر خروجی حرارت جدی، آلومینیوم درست باقی می ماند. برای نمایشگرهای موقت، منحنی‌های داخلی، یا برنامه‌هایی که انعطاف‌پذیری بر هر چیز دیگری برتری دارد، سیلیکون تنها راه قابل دوام است.

سازگاری با عرض نوار

این کار تعداد-نصب‌کننده‌های زمان اول را بیشتر از هر مشکل دیگری دریافت می‌کند.

نوارهای استاندارد SMD2835 8 میلی متر عرض دارند. SMD5050 دارای 10 میلی متر است. تنظیمات RGBW به 12 میلی متر رسیده است. نوارهای COB پهن تر می تواند به 14 میلی متر برسد.

کانال های بودجه "عرض داخلی 12 میلی متر" را تبلیغ می کنند و در واقع 11.5 میلی متر را پس از محاسبه لبه های نگهدارنده دیفیوزر اندازه می گیرند. این شکاف 0.5 میلی متری، نصب را از "تناسب فشاری" به "غیر ممکن بدون آسیب رساندن به نوار" تبدیل می کند.

کالیپرهای دیجیتال دوازده دلار قیمت دارند. قبل از اینکه هر خرید مهمی انجام دهید، از آن‌ها هم در نوارها و هم در کانال‌هایتان استفاده کنید. برگه های مشخصات به دلیل حذف شدن دروغ می گویند.

نوار COB و سوال پخش کننده

نوارهای LED تراشه-روی-روی تخته صدها قطره چکان کوچک را تحت پوشش فسفر پیوسته قرار می‌دهند. نقاط منفرد اساساً بدون هیچ پخش کننده نامرئی می شوند. ظاهر نئون صاف مستقیماً از بسته بندی.

برخی از نصاب ها نتیجه می گیرند که دیفیوزرها برای COB غیر ضروری هستند.

تا حدی درست است، بیشتر اشتباه است.

نوارهای COB هنوز از محافظت فیزیکی بهره می برند. انباشته شدن گرد و غبار روی پوشش های فسفر خروجی را در طول زمان کاهش می دهد و تمیز کردن آن بدون آسیب رساندن به سطح قطره چکان تقریبا غیرممکن است. پوشش شفاف بدون اضافه کردن سربار انتشار، محافظت می کند.

مدیریت گرما در واقع با COB حیاتی تر می شود، نه کمتر. لایه فسفر انرژی حرارتی را از بین نمی برد-اگر چیزی باشد، گرما را به دام می اندازد. کانال‌های آلومینیومی حتی زمانی که انتشار بصری نگرانی اصلی نیست، گرمای ضروری{3}} را فراهم می‌کنند.

و نوارهای COB در حال حاضر 2 تا 3 برابر بیشتر از انواع SMD معادل قیمت دارند. بحث بودجه برای رد شدن از کانال‌ها وقتی از قبل قیمت‌های ممتاز را پرداخت می‌کنید ناپدید می‌شود.

بلایای منبع تغذیه

عدم تطابق ولتاژ باعث خرابی فوری می‌شود. 12نوارهای V به درایورهای 12 ولتی نیاز دارند. 24نوارهای V به درایورهای 24 ولتی نیاز دارند. بدیهی به نظر می رسد. با این حال، من هنوز نصب هایی را می بینم که در آن شخصی فرض می کند "به اندازه کافی نزدیک" کار می کند. اینطور نیست.

حالت خرابی ظریف: درایورهای کم حجم. یک نوار 5 متری 14.4 وات بر متر در مجموع 72 وات می کشد. درایور 60 وات با 120 درصد ظرفیت کار می کند و در عرض چند ماه از کار می افتد. حتی یک درایور 72 واتی در بار کامل به طور نامحدود کار می کند، که تخریب خازن را تسریع می کند.

توصیه صنعت استفاده از ظرفیت 70-80 درصد است. آن بار 72 وات حداقل راننده 90-100 وات می خواهد.

بزرگ‌سازی مشکلات مختلفی ایجاد می‌کند-معماری‌های خاص درایورها عملکرد بارگذاری ثابت- را به خوبی مدیریت نمی‌کنند. نقطه شیرین در یک باند باریکتر از آن چیزی که اکثر تصور می کنند وجود دارد.

افت ولتاژ در مسیرهای طولانی باعث می شود که انتهای دور بدون در نظر گرفتن اندازه درایور تیره تر به نظر برسد. راه حل، تزریق نیرو در چندین نقطه در طول اجرا است. این نیاز به برنامه ریزی در حین نصب دارد، نه کشف بعد از دفن سیم کشی.

توصیه های واقعی محصول

برای نورپردازی مخفی یارو در پشت تزئینات جایی که هیچ کس لوازم را نمی بیند: کانال های U- کم عمق با روکش های شیری استاندارد. به نصب های مخفی زیاد فکر نکنید.

برای اجرای لهجه قابل مشاهده در فضاهای زندگی، مناطق سرگرمی، برنامه های تجاری: کانال های آلومینیومی عمیق با پخش کننده های منحنی "بدون لک"، حداقل نوارهای LED/m 60. بله، شما روشنایی را از دست می دهید. کیفیت بصری این معامله را کاملاً توجیه می کند.

برای مسیرهای منحنی که به انعطاف‌پذیری نیاز دارند: آستین‌های پخش کننده سیلیکونی با نوارهای COB، اما تنها در صورتی که خروجی حرارت معقول باقی بماند. بالاتر از 12W/m، دوباره در نظر بگیرید که آیا منحنی ارزش کاهش قابلیت اطمینان را دارد یا خیر.

برای نصب در فضای باز: به دنبال کانال هایی با رتبه بندی IP واقعی{0}} و پوشش های پلی کربنات تثبیت شده UV- بگردید. زبان بازاریابی "مقاوم در برابر آب و هوا" در محصولات ارزان قیمت معنایی ندارد. مشخصات واقعی را بررسی کنید

تکنولوژی پیچیده نیست این صنعت فقط از ارائه هفده نوع از محصولات اساساً یکسان سود می برد در حالی که مشخصات معدودی را که واقعاً مهم هستند پنهان می کند.