
وقتی مردم می پرسنداکستروژن چیست، اکثر توضیحات بلافاصله شروع به فنی شدن می کنند. اما ایده اصلی آنقدرها هم پیچیده نیست که - شما مواد را از طریق یک دهانه شکل فشار می دهید تا یک قطعه طولانی با همان مقطع-تا انتها وارد شود. مثل فشردن خمیردندان فکر کنید، با این تفاوت که دهانه لوله هر شکلی است که می خواهید محصول نهایی شما باشد.
این فرآیند با فلزات، پلاستیک ها، حتی مواد غذایی کار می کند. و با اولین پرس هیدرولیک برای اکستروژن لوله های سربی که در سال 1797 توسط جوزف براما به ثبت رسید، بیش از آن چیزی که فکر می کنید وجود داشته است. این بیش از 200 سال فشار دادن چیزها از طریق قالب است.
چرا سازندگان به استفاده از این روش ادامه می دهند؟
هزینه مهم است خیلی هنگامی که هزاران فوت کانال آلومینیومی یا لوله مسی می سازید، فرآیند اکستروژن به شما این امکان را می دهد که بدون توقف برای ساخت تکه های جداگانه، بدون توقف کار کنید. Hydro، یکی از بزرگترین تولیدکنندگان آلومینیوم، گزارش میدهد که پرسهای اکستروژن آنها بسته به آلیاژ و پیچیدگی - میتوانند پروفیلهایی را با سرعت ۲۵ متر در دقیقه تولید کنند که دادههای گزارش سالانه ۲۰۲۳ آنها در hydro.com است.
اما سرعت تنها دلیل نیست. دقت ابعادی که به دست می آورید به سختی با سایر روش های شکل دهی مطابقت دارد. ما در حال صحبت از تلورانسهایی هستیم که میتوانند در ابعاد بحرانی به 0.1± میلیمتر برسند، که بیشتر عملیات ریختهگری یا نورد را شکست میدهد.
محدوده دما بیشتر از آن چیزی است که مردم تصور می کنند
اکستروژن داغ برای آلومینیوم معمولا بین 350-500 درجه اجرا می شود. این طیف وسیعی است، زیرا آلیاژهای مختلف به دماهای متفاوتی نیاز دارند. 6061 اکسترود آلومینیوم به بهترین وجه در حدود 450 درجه است، در حالی که 7075 باید خنکتر بماند وگرنه دچار ترک میشوید. هیچ کس واقعاً این بخش را به خوبی در راهنماهای استاندارد توضیح نمی دهد.
مس و برنج داغتر میشوند - برای اکثر آلیاژهای مس در دمای 600-900 درجه مشاهده میکنید. فولاد حتی بالاتر می رود، گاهی اوقات از 1200 درجه برای درجه های ضد زنگ می گذرد.
اکستروژن سرد در دمای اتاق یا کمی بالاتر اتفاق می افتد. فشار مورد نیاز به طور قابل توجهی افزایش می یابد، اگرچه - ما در حال صحبت از نیروهایی هستیم که بر اساس داده های تولید منتشر شده در steel.org می تواند از 1400 مگاپاسکال برای برخی از قطعات فولادی فراتر رود.

مستقیم در مقابل غیر مستقیم و چرا چیزها را تغییر می دهد
بیشتر اکستروژن مستقیم (یا "به جلو") است که در آن قوچ مواد را از طریق یک قالب ثابت فشار می دهد. شمش حرکت می کند، قالب حرکت نمی کند. به اندازه کافی ساده
اکستروژن غیرمستقیم این را به اطراف می چرخاند - قالب با قوچ حرکت می کند در حالی که شمش نسبتاً در ظرف ثابت می ماند. اصطکاک کمتر به این معنی است که میتوانید آلیاژهای سختتر یا اشکال پیچیدهتر را اکسترود کنید. اما هزینه تجهیزات بیشتر است و شما از نظر طول محدود هستید.
برای مواد واقعاً سخت یا مقاطع{0}}پیچیده، غیرمستقیم منطقی است. برای اشکال استاندارد در آلیاژهای نرم تر، هزینه اضافه ارزش آن را ندارد.
برنامه هایی که زیاد در مورد آنها صحبت نمی شود
همه از تیرهای ساختمانی و قاب پنجره یاد می کنند. اینها واضح است. اما دنیای کاملی از اجزای اکسترود شده وجود دارد که توجه زیادی به آنها نمی شود.
دستگاههای پزشکی از تعداد زیادی-اکستروژن با قطر کوچک - ابزار جراحی، اجزای کاتتر، لولههای تخصصی استفاده میکنند. زیست سازگاری برخی از آلیاژهای تیتانیوم اکسترود شده آنها را برای ایمپلنت عالی می کند. Zimmer Biomet از تیتانیوم اکسترود شده برای اجزای تعویض مفصل ران و زانو استفاده می کند و مشخصات آنها از طریق مستندات فنی zimmerbiomet.com در دسترس است.
سینک های حرارتی برای الکترونیک تقریباً به طور کامل به اکستروژن بستگی دارند. شما به آن باله های نازک با فاصله دقیق نیاز دارید، و هیچ راه اقتصادی برای ساختن آنها وجود ندارد، مگر اینکه آلومینیوم را از داخل قالب عبور دهید. رسانایی حرارتی بالا می ماند زیرا ساختار دانه در طول فرآیند اکستروژن هم تراز می شود.
کاربردهای دریایی هزاران آلیاژ آلومینیوم و مس اکسترود شده را مصرف می کنند زیرا آب نمک بیشتر مواد دیگر را از بین می برد. ریل، گیره، اتصالات عرشه - اگر روی قایق و فلز باشد، احتمال اکسترود شدن آن مناسب است.
طراحی Die به سرعت پیچیده می شود
مرگ جایی است که جادو اتفاق می افتد و همچنین هزینه ها در آن افزایش می یابد. یک قالب جامد ساده برای استوک میله گرد ساده است. مقاطع توخالی به سنبه یا قالب پل نیاز دارند که پیچیدگی را به طور تصاعدی افزایش می دهد.
زوایای مرگ بر همه چیز تأثیر می گذارد. بیش از حد شیب دار است و شما نقص های سطحی دارید. خیلی کم عمق است و فشار مورد نیاز از سقف عبور می کند. بیشتر قالب های اکستروژن از زاویه ورودی بین 45 تا 90 درجه استفاده می کنند که 60 درجه برای آلومینیوم رایج است.
چه چیزی خوب کار نمی کند
هر فلزی به راحتی اکسترود نمی شود. فولادهای پر کربن-مشکل دارند - آنها تحت تغییر شکل ترک میخورند. آلیاژهای بسیار شکننده مانند برخی از چدن ها به هیچ وجه نمی توانند اکسترود شوند.
محدودیت اندازه نیز وجود دارد. یک حداکثر عملی برای ظرفیت پرس اکستروژن وجود دارد. بیشتر پرس های تجاری حدود 10000 تن نیرو دارند که میزان بزرگی شمش ها و پیچیدگی مقطع{4}} شما را محدود می کند.
پرداخت سطح گاهی اوقات ناامید کننده است. خطوط دای (خراشهای کوچک ناشی از تماس دای) را میبینید که به سختی میتوان آنها را کاملاً از بین برد. عملیات اکستروژن پست{2}}مثل کشیدن یا سنگ زنی می تواند کمک کند اما هزینه را افزایش می دهد.
کل بخش پیوسته
بازگشت به مفهوم "شکل دهی پیوسته" در عنوان - واقعاً چیزی است که اکستروژن را از سایر روش های شکل دهی جدا می کند. شما در یک زمان یک قسمت را نمی سازید. این فرآیند تا زمانی ادامه می یابد که شمش شما تمام شود و یک قطعه بلند به شما می دهد که بعد از آن به طول بریده می شود.
این تداوم خواص مواد را ایجاد می کند که با فرآیندهای دیگر به دست نمی آورید. ساختار دانه در امتداد جهت اکستروژن جریان دارد که به طور کلی استحکام را به موازات آن جهت بهبود می بخشد. استحکام دانههای متقاطع ضربه میزند، اما برای اکثر برنامهها قابل قبول است.
جوش دادن چند قطعه کوتاه با هم برای همیشه زمان می برد و نقاط ضعفی را در هر اتصال ایجاد می کند. اکستروژن این مشکل را برطرف می کند.

جابجایی مواد قبل و بعد
بیلت (ماده اولیه شما) باید دمای مناسب و تمیز داشته باشد. رسوب یا آلودگی روی سطح مستقیماً به محصول نهایی شما منتقل می شود. گرمایش قبل از{2}زمان و انرژی میطلبد، که بر هزینههای تولید شما تأثیر میگذارد.
پس از بیرون آمدن از قالب، مواد گرم و نرم است. نیاز به حمایت دارد یا دچار افت و تحریف می شود. بیشتر خطوط اکستروژن دارای میزهای رانوت با غلتک هستند تا همه چیز را در حین خنک نگه داشتن صاف نگه دارند.
نرخ خنک کننده نیز بر خواص تأثیر می گذارد. خاموش کردن برخی از آلیاژهای آلومینیوم از طریق عملیات حرارتی محلول استحکام را بهبود می بخشد. سایر آلیاژها برای جلوگیری از ترک خوردن نیاز به خنک شدن کندتر دارند.
تغییرات فرآیندی که با آن مواجه خواهید شد
اکستروژن هیدرواستاتیک از فشار سیال به جای رم مکانیکی استفاده می کند. شمش در محفظه ای پر از مایع قرار می گیرد و فشار آن را از داخل قالب عبور می دهد. اصطکاک کمتر، پرداخت سطح بهتر، اما گران است و بیشتر برای کاربردهای خاص استفاده می شود.
اکستروژن ضربه ای کاملاً متفاوت است - شما با یک پانچ به مواد ضربه می زنید و به سمت عقب در اطراف آن جریان می یابد. لوله های خمیر دندان آلومینیومی و قاب باتری از این طریق ساخته می شوند. سریع، ارزان برای حجم بالا، اما اشکال محدود.
اکستروژن اصطکاکی جدیدتر است و از ابزار چرخشی استفاده می کند که از طریق اصطکاک گرما تولید می کند. این ماده نرم می شود و بدون ذوب شدن جریان می یابد. برخی از احتمالات جالب برای پیوستن به مواد غیر مشابه، اگرچه هنوز به تولید اصلی نرسیده است.
جایی که همه چیز اشتباه می شود
فرسودگی تجهیزات باعث تغییرات تدریجی ابعاد می شود. قالب ها به ویژه در گوشه های تیز فرسایش می یابند. چیزی که در-مشخصات شروع میشود، به آرامی از بین میرود، زیرا شما مطالب بیشتری را در اختیار شما قرار میدهید.
خرابی های کنترل دما باعث خراب شدن دسته ها می شود. بیش از حد گرم است و شما رشد بیش از حد دانه، کاهش قدرت. خیلی سرد است و مواد به درستی جریان نمییابند و به طور بالقوه پرس را مسدود میکند.
تهیه نامناسب بیلت باعث ایجاد نقص می شود. اگر بیلت شما دارای حفره های داخلی یا آلودگی باشد، آن معایب در کل اکستروژن منتشر می شود.
سرعت بیش از آن چیزی است که اکثر اپراتورها متوجه می شوند. مواد را خیلی سریع از بین ببرید و گرمای اضافی از تغییر شکل تولید کنید و خواص مواد را تغییر دهید. تانک های بسیار آهسته و بهره وری بروید.
وقتی حجم تولید کاهش می یابد، اقتصاد مشکل می کند. اکستروژن برای هزاران فوت محصول منطقی است. برای دوره های کوتاه، هزینه قالب و زمان راه اندازی حاشیه های شما را از بین می برد. اینجاست که ماشینکاری یا سایر فرآیندها علیرغم هزینههای بالاتر برای هر-قطعه انجام میشود.
